راه ها به عنوان شریانهای اقتصادی هر کشور از اهمیت بخصوصی برخوردار می باشند و

روسازی راه ها به عنوان یکی از سرمایه های ملی در هر کشور محسوب می شوند .

در ایران نیز از یک سو با توجه به لزوم فراهم آوری زیرساخت های مناسب و توسعه

شبکه ارتباطی در کل کشور،ساخت جاده ها و مسیر های جدید اجتناب ناپذیر می باشد و

از سوی دیگر حفظ وضعیت مناسب راه های موجود از اهمیت ویژه ای برخوردار است.


1-چسباننده ها:

چسباننده تعریف کلی است که در مبحث روسازی آسفالتی برای ماده چسبناک به کار می رود.

چسباننده های قیری یا به طور طبیعی به وجود آمده و یا اینکه از مشتقات نفت خام هستند.انجمن آزمایش ومواد

آمریکا قیر را به عنوان ماده چسبنده سیاه رنگ تعریف می کند که به صورت های جامد،نیمه جامد و یا چسبناک

موجود است.این مواد عمدتا ترکیبی از هیدروکربن هایی با وزن مولکولی بالاهستند که نوعا آسفالت، قطران ها

قیرهای زغال سنگ و آسفالتیت شده،ضمن آن که در مصالح سنگی را مصالح سنگی را به هم میچسباند ،

به لایه روسازی ویژگی ضد آب میبخشد.


2-قطران ها:

قطران ها در نتیجه تراکم تقطیر(ناشی از تقطیر تخریبی مواد ارگانیک مانند زغال سنگ و چوب) بدست می آید

یکی از دلایلی که این ماده در گذشته کاربرد گسترده ای داشته است آن بوده که در کنار تقطیر یا کربونیزاسیون

زغال سنگ مقدار زیادی سوخت چراغ تولید میشود.

قیر قطرانی چیست؟

قیر قطرانی مایعی تیره رنگ و چسبناک است که تحت تاثیر بخارهای حاصل از کربونیزاسیون در کوره کک

متراکم شده است.تقطیر این ماده با از دست دادن آب و مواد نفتی سبک ،شدت می گیرد به این صورت که

قطران آب زدایی شده پس از آنکه در معرض دمای 300 درجه سانتی گراد قرار گرفت،وارد نخستین واحد

گرمادهی شده و در آن جا در غیاب هوا ،مواد نفتی سبک از آن جدا می گردد.


انواع قیر :

1- قیر طبیعی:

تا پیش از 1907 منبع عمده قیر طبیعت بود.شناخته شده ترین قیر طبیعی در جزیره ترینداد است.

این منبع به شکل دریاچه ای از قیر زغال سنگ است که 87 متر عمق و 0/4 کیلومتر مساحت دارد.

تقریبا 63 درصد از این قیر دریاچه ای از قیر و مابقی از مواد معدنی و ارگانیک تشکیل شده است .

قیر طبیعی سخت تر از آن است که منحصرا برای روسازی آسفالتی به کار گرفته شود،با این وجود میتوان

آن را با قیر نرم تر مخلوط کرد.نوع دیگر قیر دریاچه ای از دریاچه برمودا در ونزوِیِلا استخراج می گردد.

2-قیر نفتی:

قیرهای نفتی ،هیدروکربن های کلوییدی،پراکنده ای هستند که در نتیجه پالایش نفت خام به دست می آیند.

امروزه تقریبا همه چسباننده های قیری مورد م استفاده در روسازی از مشتقات نفت خام محسوب میشوند.

تقطیر توام با جریان هوا در دماهای 300 تا 350 درجه سانتیگراد به اتمام  میرسد.سپس پسماند حاصل

از این تقطیر به واحد تقطسر بدون هوا فرستاده می شود. این واحد در دمایی حدود 350 درجه سانتیگراد

و با حجم خلا 40mmHg کار میکند.پسماند حاصل از تقطیر بدون هوا همان قیر تولید شده است.


قیر محلول چیست؟

قیر ماده ای ویسکوالاستیک است که با توجه به دما می تواند جامد یا مایع باشد.قیر را می توان به حالت

مایع درآورد،در این صورت گرم کردن آن و یا مخلوط نمودن آن با آب آسان تر است.

قیر محلول،قیری است که دارای حلالی مانند بنزین ،نفت و گازوییل می باشند.این افزودنی ها کارایی

قیر را در پوشاندن مصالح سنگی افزایش می دهند.


امولسیون های قیری چیست:

امولسیون های قیری مخلوط های دو فازی شامل دو مایع غیر قابل امتزاج یعنی قیر و آب هستند.

ذرات قیر در فاز آب که فاز پیوسته نام دارد متعلق هستند.به این ترتیب مخلوط در دمای محیط حالت مایع

دارد.عدم انتشار هیدروکربن یا انتشار ناچیز آن از جانب امولسیون های قیری موجب می شود که از آنها

در مناطق مختلف جغرافیایی که شاید استفاده از قیر محلول در ساخت و حفاظت روسازی با محدودیت

مواجه باشد استفاده شود